Να ταξιδεύεις μόνη, μόνος, είναι αλλιώς. Κουβαλά περιπέτεια, γαλήνη, συνάντηση με τον βαθύ εαυτό μας και καντάρια καινούργιας γνώσης. Συνώνυμο της ελευθερίας, το solo travelling είναι μια εμπειρία ζωής που καθένας αξίζει να ζήσει -για όσο λίγο ή πολύ. Εντός ή εκτός της χώρας του. Οι χαρές και οι προκλήσεις της όλης ιστορίας την κάνουν να αξίζει τον κόπο πραγματικά.
Χωρίς το ενδεχόμενο βάρος των συνεννοήσεων με κάποιο άλλο πρόσωπο ή με μια ολόκληρη παρέα, το πρόγραμμα καταστρώνεται από εσένα αποκλειστικά: η επιλογή του προορισμού, το ταξιδιωτικό μέσο, οι χρόνοι πρωινής έγερσης, το μενού. Άνθρωποι που έχουν ταξιδέψει μόνοι το πιστοποιούν: μέσα σε αυτό το απολύτως ελεύθερο -και ίσως και λίγο αναρχικό- χάσιμο, βρίσκει κανείς τον εαυτό του, τον συναντά σε ωραία βάθη, αφήνεται στην έκπληξη και την επαφή με τον εσωτερικό του κόσμο.
Κανόνες εδώ δεν υπάρχουν. Το solo travelling μπορεί να είναι οικονομικό ή το ακριβώς αντίθετο. Να έχει πολλή περιπέτεια ή, στον αντίποδα, ατελείωτη χαλάρωση. Να έχει πολύ περπάτημα και εξερεύνηση ή μπόλικη ενδοσκόπηση, διάβασμα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και τηλεφωνήματα με φίλους ως τις πρώτες πρωινές ώρες. Να είναι ένα Σαββατοκυριακάτικο road trip ή ένας μήνας στο σπίτι μιας φίλης σε ένα νησί που σου έδωσε τα κλειδιά. Και επίσης, ταξιδεύοντας, η μοναξιά ως έννοια και ως σημασία κάλλιστα ακυρώνεται: μπορείς σε κάθε περίπτωση να γνωρίσεις νέα άτομα, να επικοινωνήσεις με ντόπιους, να μπεις σε νέους, δικούς τους ρυθμούς, να δημιουργήσεις ίσως νέες φιλίες ή, ακόμα, και να βρεις τον έρωτα. Ναι, όλα είναι πιθανά όταν είμαστε ανοιχτοί στη ζωή.
Και ποια μεγαλύτερη ανοιχτωσιά υπάρχει, από αυτή του να ταξιδεύεις μόνη ή μόνος;
